Άσκηση διευθυντικού δικαιώματος με σκοπό την κατά το δυνατόν καλύτερη αξιοποίηση της εργασίας και προσφορότερη οργάνωση της επιχείρησης - Μη καταχρηστική η εσωτερική μετακίνηση εργαζομένων από καταργηθέν και συγχωνευθέν τμήμα της εταιρείας σε νεοσύστατο - Δεν συνιστά μονομερή βλαπτική μεταβολή των εργασιακών όρων η αλλαγή της θέσης εργαζομένου, όταν συνεχίζει να εκτελεί τα ίδια καθήκοντα και να λαμβάνει τις ίδιες αποδοχές - Εκ του νόμου υποχρέωση του εργοδότη περί ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους εκπροσώπους των εργαζομένων, πριν προβεί στην αλλαγή θέσης εργασίας των εργαζομένων. Η επί μακρό χρονικό διάστημα παροχή εργασίας σε συγκεκριμένο χρόνο ή τόπο δεν δημιουργεί, δίχως άλλο, σιωπηρό συμβατικό όρο για την απασχόληση του εργαζομένου.

Με την 166/2024 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, επί υποθέσεως που χειρίστηκε το γραφείο μας (Τ. Ταρπινίδης), απορρίφθηκε αγωγή εργαζομένων, με την οποία αξίωναν να αναγνωρισθεί ως μη νόμιμη και καταχρηστική η μετακίνησή τους από καταργηθέν τμήμα της επιχείρησης σε άλλο ενοποιημένο τμήμα.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι δε συνιστά καταχρηστική άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος, ούτε μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας των εναγόντων, η εσωτερική μετακίνησή τους από καταργηθέν τμήμα σε άλλο ενοποιημένο τμήμα, με την αιτιολογία ότι η εν λόγω μετακίνηση ήταν αποτέλεσμα της επιχειρηματικής στρατηγικής και τακτικής της εναγομένης εργοδότριας εταιρείας να προβεί σε αναδιάρθρωση των τμημάτων λειτουργίας της, με μοναδικό σκοπό τον περιορισμό του μισθολογικού της κόστους και τη διατήρηση, κατά το δυνατόν, των θέσεων εργασίας των εργαζομένων της.

Συνοπτικά, το Δικαστήριο έκρινε ότι η άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος της εργοδότριας εταιρείας δεν υπερβαίνει τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη και τα χρηστά ήθη, καθώς και ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος του ΑΚ 281, διότι, (α) η μετακίνηση των εναγόντων έγινε στο πλαίσιο αναδιάρθρωσης και αναδιοργάνωσης της επιχείρησης μέσω κατάργησης – συγχώνευσης των τμημάτων και δημιουργίας νέων, με σκοπό τον περιορισμό του μισθολογικού κόστους, (β) η μετακίνηση των εργαζομένων από ένα τμήμα της εταιρείας σε άλλο δεν έγινε από λόγους εμπάθειας και εχθρότητας ούτε είχε στόχο τον υποβιβασμό (το οποίο αποδεικνύεται από το γεγονός ότι διατήρησαν τον ίδιο βαθμό, αποδοχές, εργασιακά καθήκοντα και ειδικότητα), αλλά έλαβε χώρα στο άνω πλαίσιο αναδιάρθρωσης της επιχείρησης, (γ) υπήρχε νόμιμος όρος στην ατομική σύμβαση εργασίας των εναγόντων, δυνάμει του οποίου η εργοδότρια εταιρεία διατηρούσε δικαίωμα μεταφοράς των εργαζομένων από ένα τμήμα σε άλλο τμήμα, (δ) τηρήθηκε εκ μέρους της εργοδότριας εταιρείας η υποχρέωση ενημέρωσης και διαβούλευσης με το σωματείο εργαζομένων της επιχείρησης και (ε) δεν αποδείχθηκε από άλλα πραγματικά περιστατικά η καταχρηστική άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος.