24/04/2020
Σύγκρουση προγενέστερου εμπορικού σήματος με ονομασία χώρου (domain name). Στην ονομασία χώρου αποδίδεται λειτουργία τόσο διακριτικού τίτλου, όσο και σήματος κατά έμμεσο τρόπο. Διακριτική δύναμη λεκτικών ενδείξεων με περιγραφικό χαρακτήρα. Για την επίλυση της σύγκρουσης και την εξειδίκευση της αόριστης νομικής έννοιας του κινδύνου σύγχυσης συνεκτιμάται η συνολική οπτική, ηχητική και εννοιολογική εντύπωση των συγκρινόμενων σημείων και ο εν μέρει διαφορετικός χαρακτήρας των δύο επιχειρήσεων.
Σύμφωνα με την υπ’αριθ. 4285/2020 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, εκδοθείσα επί υποθέσεως που χειρίστηκε η εταιρεία μας (Ξ. Παπακάλα), το ΠΠΘ απέρριψε αγωγή της σηματούχου εταιρείας με αίτημα την απαγόρευση χρήσης ονομασίας χώρου, που προσβάλλει προγενέστερο εμπορικό σήμα της ενάγουσας και δημιουργεί κίνδυνο σύγχυσης στο καταναλωτικό κοινό.
Συγκεκριμένα το ΠΠΘ απεφάνθη ότι η λεκτική ένδειξη, που από το έτος 2000 έως και σήμερα χρησιμοποιεί η εντολέας μας, πρώτη εvαγόμενη, ως όνομα χώρου και διακριτικό γνώρισμα του ηλεκτρονικού της καταστήματος, ομοιάζει μεν με το λεκτικό μέρος των εμπορικών σημάτων της ενάγουσας, καθώς περιέχει την ίδια λέξη σε λατινικούς χαρακτήρες, πλην όμως τα σήματα της ενάγουσας στην Ελλάδα καθιερώθηκε να απεικονίζονται κατά το λεκτικό και καλλιτεχνικό τους στοιχείο, ενώ στο σήμα που χρησιμοποιεί η πρώτη εναγόμενη τα γράμματα της ίδιας λεκτικής ένδειξης απεικονίζονται, όπως παραπάνω εκτέθηκε, με διαφορετικό χρώμα και γραμματοσειρά, ενώ, εντός πλαισίου και δη πολύχρωμου, τοποθετείται μόνο το πρόθεμα e, το οποίο παραπέμπει αποκλειστικά σε ηλεκτρονικό κατάστημα και απουσιάζει από τα σήματα της ενάγουσας.
Εξάλλου, η επίμαχη λεκτική ένδειξη έχει χαρακτήρα περιγραφικό, αφού, αν και ξενόγλωσση, έχει ενσωματωθεί στην ελληνική γλώσσα ως απoδίδουσα την εξειδικευμένη και άρτια παροχή υπηρεσιών, αποκτά δε διακριτική ικανότητα μόνο συνδυαζόμενη με τα υπόλοιπα στοιχεία εκάστου σήματος, ήτοι την καλλιτεχνική απεικόνιση τόσο του σήματος της ενάγουσας όσο και της ονομασίας χώρου της εναγόμενης εταιρείας. Επομένως, συνεκτιμώμενης της συνολικής οπτικής, ηχητικής και εννοιολογικής εντύπωσης των συγκρινόμενων σημείων και του εν μέρει διαφορετικού χαρακτήρα των δύο επιχειρήσεων, δεδομένου ότι η δραστηριότητα της πρώτης εναγόμενης καταλαμβάνει ευρύτερο πεδίο προϊόντων και υπηρεσιών, δεν μπορεί να γίνει λόγος για κίνδυνο σύγχυσης στο μέσο καταναλωτή σχετικά με την προέλευση των προϊόντων και υπηρεσιών της επιχείρησης της τελευταίας ούτε για δημιουργία της εντύπωσης στον παραπάνω καταναλωτή ότι οι ενδείξεις αυτές χρησιμοποιούνται από την ίδια επιχείρηση ή ότι η επιχείρηση της πρώτης εναγόμενης βρίσκεται σε οικονομικό και εν γένει οργανωτικό δεσμό με την επιχείρηση της ενάγουσας.