Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων για την προσωρινή ρύθμιση της επιμέλειας ανήλικων τέκνων, του δικαιώματος επικοινωνίας του πατέρα με αυτά και της καταβολής διατροφής. Το Δικαστήριο μειώνει τον χρόνο επικοινωνίας με τον πατέρα υπό του τεκμαιρόμενου 1/3 του συνολικού χρόνου, για λόγους που αφορούν στις συνθήκες διαβίωσης και στο συμφέρον των τέκνων και στη μη σημαντική διατάραξη της καθημερινότητάς τους.

Σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 6384/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, εκδοθείσα επί υποθέσεως που χειρίστηκε το γραφείο μας (Ξ. Παπακάλα), το ΜΠρΘεσ δέχθηκε αίτηση της εντολέα μας για την ανάθεση σε αυτήν της αποκλειστικής επιμέλειας ανήλικων τέκνων, κατόπιν διάστασης των γονέων, κρίνοντας ότι η ίδια – σε προσωρινό επίπεδο – κατ’ αποκλειστικότητα πρέπει να ασκεί τη γονική μέριμνα αυτών.

Ειδικότερα, ο πατέρας, που κατοικεί μόνιμα 500χλμ. μακριά από την κατοικία των τέκνων (Θεσσαλονίκη), ζήτησε την από κοινού με την εν διαστάσει σύζυγό του επιμέλεια των ανήλικων τέκνων και τη ρύθμιση διευρυμένου δικαιώματος επικοινωνίας περιλαμβανομένης της δυνατότητας διανυκτέρευσης των τέκνων μαζί του και επικοινωνίας στον τόπο κατοικίας του

Το Δικαστήριο συνεκτίμησε τη νηπιακή και βρεφική ηλικία των τέκνων, τη σταθερότητα και καταλληλότητα του οικείου περιβάλλοντος της μητέρας, την έλλειψη ουσιαστικής εξοικείωσής τους με τον πατέρα σε επίπεδο καθημερινής φροντίδας, καθώς και τη μόνιμη εγκατάσταση των γονέων σε διαφορετικές πόλεις. Ειδικότερα, έλαβε υπόψη την ενδεχόμενη δυσλειτουργία στη λήψη αποφάσεων σε περίπτωση από κοινού άσκησης της επιμέλειας, αλλά και τον κίνδυνο διατάραξης της καθημερινότητας των τέκνων και αρνητικής επίδρασης στη ψυχοσωματική τους ανάπτυξη, σε περίπτωση απομάκρυνσής τους από το σταθερό τους περιβάλλον. Επιπλέον, συνεκτιμήθηκε το γεγονός ότι ο πατέρας ουδέποτε προέβη μέχρι σήμερα σε ουσιαστική άσκηση του δικαιώματος επιμέλειας, στοιχείο που καταδεικνύει την έλλειψη ενεργής συμμετοχής του στην ανατροφή των παιδιών. Κατόπιν των ανωτέρω και με γνώμονα το συμφέρον των τέκνων, το Δικαστήριο έκρινε ότι συντρέχουν λόγοι που δικαιολογούν την παρέκκλιση από τον κανόνα της από κοινού άσκησης της γονικής μέριμνας και ανέθεσε αποκλειστικά στην εντολέα μας την επιμέλεια αυτών.

Μάλιστα, δεδομένων των ανωτέρω, το Δικαστήριο κατέληξε στην ακόλουθη κρίσιμη διαπίστωση, αναφορικά με το δικαίωμα επικοινωνίας του πατέρα με τα ανήλικα τέκνα: «Δεν κρίνεται προς το συμφέρον των ανηλίκων η άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας του αιτούντος με αυτά σε άλλο τόπο, πέραν της Θεσσαλονίκης όπου διαμένουν, ούτε η διανυκτέρευσή τους με τον πατέρα τους, καθόσουν τούτο θα σημαίνει παρατεταμένη απομάκρυνση από τη μητέρα τους και το οικείο περιβάλλον αυτής, ενώ λόγω της νηπιακής και βρεφικής ηλικίας τους έχουν αυτά απόλυτη ανάγκη της παρουσίας της και της μητρικής φροντίδας, που πιθανολογείται ότι ακόμη δεν μπορεί να αναπληρωθεί από τον πατέρα τους. Επομένως, κατά την κρίση του δικαστηρίου, στην παρούσα φάση επιβάλλεται να καθορισθεί ο ως άνω χρόνος επικοινωνίας, που είναι μικρότερος του τεκμαιρόμενου 1/3 του συνολικού χρόνου, για λόγους που αφορούν στις συνθήκες διαβίωσης και στο συμφέρον των τέκνων και στη μη σημαντική διατάραξη της καθημερινότητάς τους».